شهسواران سرنوشت یک رمان تاریخی جذاب است به قلم شیرین فرهی که در بخشی از آن این‌گونه می‌خوانیم: سراپا خیس بود و می‌لرزید. زیبا بود! خیلی زیبا! چشم‌های قهوه‌ای رنگش به چشم‌آهوهای دشت می‌مانست و پوستش به لطافت گل‌های یاس بود. سرخی موهایش می‌درخشید و تنها نشان آشنا برای آروید....

فریدون، خیس و خونین، روی کاناپه‌ی زردرنگ عریض و طویل، روی تکه‌های ریز و درشت کریستال‌های گران‌قیمت، روی پسته و نقل‌های بهارنارنج و شیرینی‌نخودچی‌های عید، پخش شده بود. ماهی قرمز عید روی تراشه‌های کریستال خیس و خونی تکان می‌خورد. خواننده‌ی دوبی‌نشین شش‌وهشت می‌خواند. دریا و ساحل دویدند سمت آسانسور....