Masnavi Manavi مثنوی معنوی

About Author:
Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī, also known as Jalāl al-Dīn Muḥammad Balkhī, Mevlânâ/Mawlānā and Mevlevî/Mawlawī, but more popularly known simply as Rumi, was a 13th-century Persian poet, Hanafi faqih, Islamic scholar, Maturidi theologian and Sufi mystic originally from Greater Khorasan in Greater Iran.

Added Date: 12/10/2022 1:50:44 PM
Last update: 3/03/2025 5:46:31 PM

از مدتها پیش ناشر در نظر داشت چاپ پاکیزه، دقیق و بی غلطی از کتاب مستطاب مثنوی معنوی مولانا جلال الدین رومی مطابق نسخه تصحیح شده استاد فقید رینولد نیکلسن مستشرق نامدار انگلیسی که صحیح ترین و اقدم نسخ مثنوی معنوی شناخته شده است، به اهل ادب و علاقه مندان عرضه کند و اینک خوشوقتیم که این آرزو جامه عمل پوشیده است. انگیزه ما در چاپ و نشر تازه این اثر اولا استقبال کم نظیر مردم و ثانیآ وجود نسخه های غالبآ ناقص و پر از اغلاط چاپی این کتاب عظیم بود که به راستی یکی از گنجینه های اصیل عرفان و ادب فارسی بلکه تمامی زبانهای دنیاست و اهل ادب بارها چاپ پاکیزه ای از آن را به ما تکلیف می نمودند. به عنوان مثال یکی از نسخه هایی که اتفاقآ توسط یکی از ناشران معتبر حروفچینی و بارها تجدید چاپ گردیده دارای اغلاط چاپی بی شماری است که فهرست کردن آنها مستلزم جزوه جداگانه است. اغلاط چاپی، فاصله گذاری نابه جا، فقدان اعراب گذاری صحیح، غالبآ معانی را مخدوش ساخته است.

درباره نویسنده:

جلال الدین محمد بلخی معروف به مولانا، مولوی و رومی، زاده ی 15 مهر 586 و درگذشته ی 4 دی 652 هجری شمسی، از مشهورترین و تأثیرگذارترین شاعران ایرانی است.جلال الدین محمد بلخی در بلخ زاده شد. پدر او مولانا محمد بن حسین، خطیبی معروف به بهاءالدین ولد و سلطان العلما، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقه ی او به احمد غزالی می رسید. وی در عرفان و سلوک سابقه ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی، پرچمداران کلام و جدال با او مخالفت می کردند؛ از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را علیه او برانگیخت. سلطان العلما احتمالا در سال 610 قمری، همزمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچ کرد و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد.شمس تبریزی در حدود سال 642 قمری به مولانا پیوست و چنان او را شیفته کرد، که درس و وعظ را کنار گذاشت و به شعر و ترانه و دف و سماع پرداخت و از آن زمان طبعش در شعر و شاعری شکوفا شد و به سرودن اشعار پرشور عرفانی پرداخت. کسی نمی داند شمس تبریزی به مولانا چه گفت و چه آموخت که این گونه دگرگونش کرد؛ اما واضح است که شمس تبریزی عالم و جهان دیده بود و نوشته های او بهترین گواه بر دانش گسترده اش در ادبیات، لغت، تفسیر قرآن و عرفان است.مولانا، پس از مدت ها بیماری در پی تبی سوزان در غروب یکشنبه 5 جمادی الآخر 672 هجری قمری درگذشت.