The Love of the Last Tycoon آخرین قارون

Having established their name as the leading publisher of classic literature and art, Delphi Classics produce publications that are individually crafted with superior formatting, while introducing many rare texts for the first time in digital print. The Delphi Classics edition of Fitzgerald includes original annotations and illustrations relating to the life and works of the author, as well as individual tables of contents, allowing you to navigate eBooks quickly and easily.
eBook features:
* The complete unabridged text of ‘The Love of the Last Tycoon by F. Scott Fitzgerald – Delphi Classics (Illustrated)’
* Beautifully illustrated with images related to Fitzgerald’s works
* Individual contents table, allowing easy navigation around the eBook
* Excellent formatting of the text
Please visit www.delphiclassics.com to learn more about our wide range of titles

About Author:
Francis Scott Key Fitzgerald was an American novelist, essayist, short story writer and screenwriter. He was best known for his novels depicting the flamboyance and excess of the Jazz Age-a term he popularized. During his lifetime, he published four novels, four story collections, and 164 short stories.

«آخرین قارون» نام آخرین رمان اسکات فیتزجرالد است که هرگز فرصت نیافت آن را به پایان برساند. کتابی که به گفته ی منتقدان با ناتمام ماندنش به اندازه ی «اسرار ادوین درود» دیکنز و «اصل لورا»ی ناباکوف و «باغ عدن» همینگوی که مرگ به هیچ کدامشان مجال نداد تا اثرشان را به پایان برسانند، حسرتی عظیم بر دل تاریخ ادبیات جهان بر جا گذاشت. کسی که تی.اس الیوت درباره ی رمان «گتسبی بزرگ» او می گوید:« به نظر می رسد، اولین قدمی ست که بعد از هنری جیمز در ادبیات آمریکا برداشته شده است.» سال ۱۹۴۱ ادموند ویلسون دوست نزدیک فیتزجرالد، نویسنده و منتقد مطرح آمریکایی ویرایش و حاشیه نویسی های مورد نظر فیتزجرالد را روی متن اعمال کرد اما در سال ۱۹۹۳ متیو جی براکولی، استاد ادبیات انگلیسی دانشگاه که بیش از ۵۰ کتاب در مورد فیتزجرالد و آثارش نوشته بود نسخه ای جدید از این رمان را در انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر کرد. او عقیده داشت نسخه ای که ادموند ویلسون از دست نوشته های فیتزجرالد ارائه داده با نسخه ی اصلی فاصله ی بسیاری دارد و نسخه ی اصلی بسیار شکسته تر از آنی است که او در ویرایش ۱۹۴۱ نشان داده. براکولی فصل هایی از رمان را که فکر می کرد به اجبار به هم پیوسته شده از یکدیگر جدا کرد و تصحیحاتی که ویلسون روی متن پیاده کرده بود حذف نمود و تکه هایی از یادداشت هایی که فیتزجرالد حین کار نوشته بود برای درک بهتر به متن اضافه کرد. به هرحال نسخه ای که علی رضا کیوانی نژاد به آن پرداخته نسخه ای ست که سال ۲۰۰۲ منتشر شده و او در سال ۱۳۹۳ به فارسی برگرداند و بعد از سه سال نسخه ی دیگری به دست او رسید که انتهایش حاشیه نویسی ها و یادداشت هایی متعلق به خود فیتزجرالد وجود داشت که بسیاری از ابهامات رمان را روشن می کرد و او از نو متن را با در نظر گرفتن این یادداشت ها ترجمه کرد. کیوانی نژاد در مورد چالش هایی که هنگام ترجمه ی این رمان ناتمام با آن رو به رو بوده است می گوید: «ابتدا متن را براساس نسخه انتشارات پنگوئن ترجمه کردم ولی بعد نسخه دیگری از انتشارات آلما کلاسیک به دستم رسید که یادداشت های مهمی داشت و مجبور شدم بار دیگر ترجمه را بازنگری کنم. جدا از این مسئله، درک پیچیدگی های متن فیتزجرالد کار دشواری است و تلاش کردم در انتقال مفاهیم عناصر اصلی متن به خواننده فارسی زبان چیزی کم نگذارم».

درباره نویسنده:
فرانسیس اسکات کی فیتزجرالد، زاده ی ۲۴ سپتامبر ۱۸۹۶ و درگذشته ی ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰، نویسنده ی آمریکایی رمان و داستان های کوتاه بود. آثار فیتزجرالد نمایانگر عصر جاز در آمریکا است. او به عنوان یکی از نویسندگان بزرگ سده ی بیستم میلادی شناخته می شود. شناخته شده ترین اثر او رمان گتسبی بزرگ است که اولین بار در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.وی در سینت پال مینه سوتا در خانواده ای کاتولیک و ایرلندی از طبقه‎ی متوسط دیده به جهان گشود.از ۱۸۹۸ میلادی تا ۱۹۰۱ میلادی را در سیراکیوز، نیویورک و پس از آن در سال های ۱۹۰۳ میلادی تا ۱۹۰۸ میلادی را در بوفالو واقع در نیویورک گذراند و در همان جا وارد آکادمی ناردین شد. هنگامی که پدرش از کمپانی پروکتر اند گمبل اخراج شد، خانواده اش به مینسوتا بازگشت و اسکات وارد آکادمی سنت پاول شد.هنگامی که ۱۳ ساله بود نخستین رمان کارآگاهی خود را در روزنامه ی مدرسه به چاپ رساند. در ۱۶ سالگی برای کوتاهی در درس خواندن از آکادمی سنت پاول اخراج شد. سپس به مدرسه ی نیومن رفت و در سال ۱۹۱۳ میلادی وارد دانشگاه پرینستون شد.فیتزجرالد سال ۱۹۳۷ پس از بستن قراردادی با کمپانی رسانه ای «ام جی ام» به لس آنجلس مهاجرت می کند. وقتی فیتزجرالد داستان کوتاه «دمای هوا» را در سال ۱۹۳۸ نوشت در مجله ی «اسکوایر» فیلم نامه و داستان کوتاه می نوشت و روی رمان تمام نشده اش به نام «عشق آخرین تایکون» کار می کرد.اسکات فیتزجرالد ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰ درگذشت و روزنامه ی نیویورک تایمز در خبر درگذشت او نوشت: «آینده ی حرفه ای درخشان او آن طور که باید، هیچ وقت تحقق نیافت.»