Our Business Status During COVID-19 (CLICK HERE - ساعات کار کتابفروشی در دوران قرنطینه (اینجا را کلیک کنید

In order to prevent the spread of COVID-19, our bookstore is open on weekdays from 10am to 5pm (closed on weekends).
Meanwhile we will ship online orders with Canada Post (Canada, USA and Worldwide).
Please be aware: Delivery times may be longer than normal. We do appreciate your understanding of the situation.
بازدید کننده و خریدار گرامی بخاطر پیشگیری از گسترش ویروس کرونا، کتابفروشی در حال حاضر فقط در روزهای هفته (دوشنبه تا آدینه) و از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ عصر باز است، اما برای رفاه حال شما بخش فروش آنلاین فعال هست و مشکلی برای ارسال کتاب به سراسر کانادا و امریکا و بقیه نقاط جهان وجود ندارد
لطفن فقط در نظر بگیرید که بنا به شرایط موجود زمان ارسال و دریافت سفارش‌ها ممکن است چند روزی بیشتر از قبل باشد – با سپاس

From Me To Love از من تا عشق

by: Shabnam Sameiyan – نویسنده: شبنم سمیعیان

Publisher: Negaah – نگاه ناشر:
Published: 2019 – سال چاپ: 1398
ISBN: 9786003763821

$96.30

Out of stock

Description

ISBN: 9786003763821

گفتگوها: شبنم سمیعیان
عکاس: الهام یاراحمد
پدید‌آورنده: شبنم سمیعیان
موضوع: زندگی‌نامه و خاطرات
ناشر: نگاه
بازه سنی: بزرگسالان
قطع: رقعی
نوع جلد: گالینگور
سال انتشار: 1398
نوبت چاپ: 1
تعداد صفحات: 191
شابک: 9786003763821
هنرمندان، ناگفته هایی بسیار دارند.

برای شنیدن آنچه حرف های دل است، باید در حضورشان نشست
و سراپا شوقِ کشف و شور شنیدن شد.
«از من تا عشق» دریچه ای است روشن به دنیای درون هنرمندانی گرانمایه…
ایشانی که خلوت دلخواستۀ دنیایشان را در صمیمیت و دوستی با ما شریک شدند

آیدین آغداشلو
(نقاش/نویسنده/کارشناس و مرمت کار آثار هنری/منتقد فیلم)

دکتر ژاله آموزگار
(پژوهشگر ایرانی فرهنگ و زبان‌های باستانی/استاد دانشگاه)

احمدرضا احمدی
(شاعر/نویسنده‌ی ژانر کودکان/مترجم)

نگار اسکندرفر
(مدیر فرهنگی / بنیانگذار و مدیر موسسه‏ی کارنامه)

فرح اصولی
(نقاش)

نصرالله افجه‏ای
(خوشنویس/چهره‏ی ماندگار)

مهدیه الهی قمشه‏ای
(پژوهشگر ادبیات عرفانی/شاعر/مولوی شناس)

گلی امامی
(مترجم/نویسنده/فعال فرهنگی)

محمدعلی بهمنی
(شاعر/غزل سرا)

پروفسور کلاوس پِدِرسِن
(استاد ادبیات فارسی/ایران‌شناس دانمارکی ؛رئیس بخش ایرانشناسی دانشگاه کپنهاگ دانمارک)

احمد پوری
(مترجم/نویسنده)

عباس جمالپور
(مینیاتوریست)

ناستین جوادی / مجابی
(نویسنده)

لوریس چکناواریان
(رهبر ارکستر/آهنگساز)

ابراهیم حقیقی
(گرافیست)

خسرو خسروشاهی
(دوبلور/مدیر دوبلاژ)

خسرو خورشیدی
(طراح صحنه تئاتر/استاد دانشگاه)

پوران درخشنده
(کارگردان/تهیه کننده)

کامبیز درم بخش
(کاریکاتوریست)

شهرداد روحانی
(موسیقیدان/آهنگساز/رهبر ارکستر)

کیوان ساکت
(نوازنده‏ی تار/سه تار/آهنگساز)

عباس سجادی
(شاعر/مدیر فرهنگی/مدیریت فرهنگسرای نیاوران)

خسرو سینایی
(کارگردان/فیلمنامه نویس)

بهزاد شیشه گران
(نقاش/گرافیست/طراح)

پری صابری
(کارگردان تئاتر/نمایشنامه نویس/نویسنده)

محمّد صادقی
(کارگردان و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون)

کامران عدل
(عکاس)

سالار عقیلی
(خواننده)

حسن فتحی
(کارگردان سینما، تئاتر و تلویزیون/فیلمنامه نویس)

فخرالدین فخرالدینی
(عکاس پرتره/نقاش)

فرهاد فخرالدینی
(آهنگساز/موسیقیدان/رهبر ارکستر/استاد موسیقی)

بهمن فرمان آر
(کارگردان/تهیه‏کننده)

قشنگ کامکار
(موزیسین/نوازنده‏ی سه تار/عضو گروه موسیقی کامکارها)

اسماعیل کهرم
(فعال محیط زیست زیست/بوم شناس)

شهلا لاهیجی
(ناشر/مترجم/نویسنده)

شمس لنگرودی
(شاعر)

جواد مجابی
(شاعر/نویسنده/نقاش/طنزپرداز)

حسین محجوبی
(نقاش)

مهران مدیری
(کارگردان/مجری/بازیگر سینما و تلویزیون/طنزپرداز/طراح صحنه)

هوشنگ مرادی کرمانی
(نویسنده)

جمشید مشایخی
(بازیگر)

مه لقا ملاح
(مادر محیط زیست ایران)

ناصر ملک مطیعی
(کارگردان و بازیگر سینما و تلویزیون)

جهانگیر میر شکاری
(صدابردار)

افشین یداللهی
(پزشک/شاعر/ترانه سرا/)

آیدین آغداشلو
(نقاش/نویسنده/کارشناس و مرمت کار آثار هنری/منتقد فیلم)

کلام نخست:
من از چهارده سالگی نقاشی را شروع کردم در نتیجه چه به عنوان یک شغل و چه به عنوان یک علاقه، نقاشی همیشه اولویت اصلی من بوده است. البته با در نظر گرفتن اینکه کارهای متعدد دیگری هم در کنارش انجام داده‏ام از نویسندگی گرفته -که اخیراً هشت جلد از کتاب‌هایم منتشر شده است – تا مرمت آثار هنری و کارشناسی هنر ایران و ده‏ها کار دیگر. ولی رشته‏ی اصلی من همیشه نقاشی بوده است و جواب هم داده است. چرا که من هر کار دیگری هم که انجام داده‏ام به یمن و به لطف نقاش بودنم ادامه پیدا کرده است.

عشق:
نظرم نسبت به عشق در طول سال‌ها تغییر کرده است. نظری که در جوانی نسبت به آن داشته‏ام حتماً نوع دیگری بوده است. اما نظر الانم نظر الان من نیست؛ نظری ست که شاید بیست سالی می‏شود که آرام آرام به آن رسیده‏ام و من در ذهن خودم دوستی را جایگزین آن کرده‏ام. عشق شور خیلی زیادی دارد. نمی‏گویم که ماندگار نیست ولی من برای دوستی ماندگاری بیشتری قائل هستم. عشق در درون دوستی جای دارد و این دوستی را من به نوعی تعریف کرده‏ام که شامل خیلی چیزها می‏شود. چرخه‏ی حیات هم بر مبنای عشق می‏چرخد. اما حالا دیگر خیلی کلی‏تر فکر می‏کنم که هر چقدر شمول آن بیشتر باشد دلپذیرتر است. عشقی که مالکیت، حقارت، جنگندگی، تصاحب و حسادت می‏آورد، حالا دیگر مد نظر من نیست. اگر عشق آدم را حقیر نکند بقیه‏اش لطف است. من نسبت به هر چیزی که انسان را حقیر کند، فاصله می‏گیرم. حقارت بدترین چیزی ست که ممکن است در زندگی بر سر انسان فرود آید. عشق بنا ندارد که حقارت بیاورد. عشق بنا دارد که تعالی بیاورد. پس مرز قابل قبول و غیر قابل قبول بودنش برای من همین است.

منطق:
منطق جایگاه خیلی والایی برای من دارد. در طول چهل سال گذشته سعی کرده‏ام با منطق خودم با جهان برخورد کنم. منطق یک وجه کلی و یک وجه شخصی دارد. یعنی آدم منطق خودش را پیدا می‏کند و این عملی‏تر است. وقتی آدم به منطق خود می‏رسد، جواب می‏گیرد. منطق بدون شناخت غیرممکن است. این به شعور انسان برمی‌گردد. آدمی که اهل شناخت است، صاحب منطقی می‏شود که مسائل را بر اساس آن می‏تواند تقسیم‌بندی کند. شاید همه جا هم این منطق برایم آسودگی نیاورده است. به عنوان مثال، منطق من تنهایی و دور ماندن اجباری‏ام از خانواده که تحملش هم آسان نبوده را به عنوان یک امر قطعی می‏پذیرد و در طول این چهل سال گذشته من بر اساس این منطق به این نتیجه رسیده‏ام که آدم اصولاً تنهاست که خیلی هم دلپذیر نیست و در سالخوردگی این تنهایی عمیق‏تر هم می‏شود. از طرفی، اثر هنری فقط در تنهایی خلق می‏شود و این یک قانون است.

زندگی:
به این نتیجه رسیده‏ام که زندگی هدیه‏ای ست که فقط یک بار به آدم داده می‏شود. هر چقدر که بیشتر عمر کرده‏ام، به اهمیت زندگی بیشتر پی برده‏ام. به اهمیت این فرصت، که یک فرصتی یگانه است. آدم می‏تواند این فرصت را مالامال از لطف و معنا کند و یا می‏تواند آن را خیلی بدیهی تلقی کند و به تعبیری فرصت سوزی کند. به زندگی خودم که نگاه می‏کنم، سوای از همه‏ی لذت‏هایی که در آن برده‏ام و خطاهایی که مرتکب شده‏ام، آن را زندگی پرحاصلی می‏بینم، فرصت سوزی نکردم و از هر لحظه‏اش استفاده کردم. خب، استفاده‏اش خودخواهانه بوده است چون به خاطر خودم استفاده کرده‏ام ولی خیلی هم نفس‌پرستانه نبوده است. به این معنا که اگر چیزی در زندگی‏ام فراهم آمده یا انباشته شده آن را به عمد با اطرافیانم هم تقسیم کرده‏ام. حتی اگر آدم به عمد هم این را تقسیم نکند اگر صاحب معنایی در طول زندگی‏اش شود، به خودی خود خیرش به اطرافش خواهد رسید و این نکته‏ای بسیار اساسی ست.

پنج کتاب تاثیرگذار:
1.کلیات سعدی
رباعیات خیام
نمایشنامه‏های شکسپیر
کمدی الهی (دانته)
خشم و هیاهو (ویلیام فالکنر)

مرگ:
تصور درباره‏ی مرگ خیلی همیشگی ست. من اصولاً نقاش مرگ اندیشی هستم و در طول سی سال گذشته، مرگ بخشی از مواجهه‏ی من با زندگی بوده است. در میان همه‏ی امور جهان، مرگ قطعی‏ترین آنهاست و هیچ چیزی به قطعیت مرگ نیست حتی به دنیا آمدن. ممکن است کسی به این دنیا بیاید و شاید هم متولد نشود، اما مرگ حتماً می‏آید و حتماً همه می‏میرند. در این جمله‏ی قرآنی معروف “کل شیءٍ هالک الا وجهه” با این ترجمه‏ی فارسی که “ما همه فانی و بقا بس تو را…”، بر فانی بودن تاکید می‏کند. به انتهای یک فرصت اشاره می‏کند و چون امری قطعی است نمی‏شود از آن گریخت. مشغله‏ی ذهنی من در اغلب نقاشی‏های پنجاه سال گذشته‏ام، انهدام و مرگ بوده است. اما در نقاشی‏هایم چون با مهر کار می‏شود، یک نقاشی زیبا از آب درمی آید و این زیبایی تلخی مرگ را به نحوی شفاعت می‏کند و در مقابلش می‏ایستد. درست است که این نقاشی‏ها گزارش مرگ هستند اما به نوعی درباره‏ی زندگی و استمرار زندگی می‏باشند. چون زمانی که شما زیبایی خلق می‏کنید در مقابل مرگ می‏ایستید.

شعر محبوبتان:
“من از آن روز که در بند توام آزادم…” (حضرت سعدی)

توصیف خودتان از خودتان:
بعد از مرگم حرف‌های مختلفی درباره‏ی من خواهند گفت، نقاش بود، معلم بود، اولین کتاب شعرش را در پانزده سالگی سرود و حرف‌هایی از این قبیل… اما تنها چیزی را که می‏پذیرم این است که آدم مهربانی بوده‏ام.

Additional information

Weight 1.010 kg
Dimensions 17 × 2 × 21 cm
Language - زبان

Format - نوع کتاب

Book Size (cm) - اندازه و قطع کتاب

Published تاریخ انتشار

preloader