Description


san petersborg – سن پترزبورگ
کارگردان : بهروز افخمی
بازیگران : امین حیایی ، محسن طنابنده ، بهاره رهنما ، اندیشه فولادوند ، امید روحانی ، پیمان قاسم خانی ، شیلا خداداد ، ماه چهره خلیلی ، کیانوش گرامی ، سروش صحت ، سیامک انصاری ، سیدابراهیم بحرالعلومی ، نعیمه نظام دوست ، اردشیر کاظمی ، بابک برزویه
دستیار اول کارگردان : علیرضا شمس
برنامه ریز : علیرضا شمس
دستیار دوم کارگردان : حامد شریفی نیا
گروه کارگردانی : مهدی طالبیان مقدم ، حمیدرضا تهی دست
منشی صحنه : امیرحسین قاسمی
نویسنده : پیمان قاسم خانی ، محراب قاسم خانی
تهیه کننده : حمید اعتباریان
مدیر تولید : رضا نوروزی
امور مالی : علیرضا ملک محمدی
امور اداری : کتایون عدالتیان
مدیر فیلمبرداری : تورج اصلانی
گروه فیلمبرداری : حسین اسدی ، محمد ابراهیمیان ، محمد صاحبی
سینه موبیل : نعمت محمدی
عکس : احمدرضا شجاعی
فیلمبردار پشت صحنه : ناصر نصیری
طراح صحنه و لباس : مرجان شیرمحمدی
گروه صحنه و لباس : حسین قزلباش ، فروغ شاهسوند
صدابردار : احمد پولی بابایی
گروه صدا : سعید بجنوردی
طراح چهره پردازی : مهری شیرازی
چهره پرداز : اشکان وثوقی ، سمانه مرادیان
مدیر تدارکات : پرویز کاظم لو ، امیر نوروزی
تدارکات : حمید نوروزی
حمل و نقل : شهرام اسلامی ، نادر شکری ، مسعود کنی ، علی افروز
سال : ۱۳۸۸
مدت : ۹۰ دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی
DVD فرمت

خلاصه داستان : داستان این فیلم کمدی پرحادثه در مورد رفاقت، بلوف، عشق و

سینمای ما – یزدان سلحشور: رفتم سینما آزادی و بعد از مدت‌ها یک فیلم ایرانی را بدون عذاب و اما و اگر دیدم. باور می‌کنید که سال‌هاست این امر «معیشت‌محور» فیلم دیدن برایم شده عذاب؟ اصلا دلم نمی‌خواهد این طور درباره این فیلم‌های پرفروش محبوب حرف بزنم، اما وقتی نمی‌شود، نمی‌شود دیگر! «سن پطرزبورگ» واقعا فیلم جذابی است و می‌شود آن را مثل دیگر آثار افخمی بهترین فیلم او دانست! او همیشه همین طوربوده هر وقت که فیلمی ساخته برای سینمای پرمخاطب ما، هم یک درس بوده هم یک سرمشق. به نظرم این فیلم همان ایده‌آلی است که پاییز 68 [درسالن نمایش دانشکده صدا وسیما] از آن حرف زده بود جایی که آن زمان فاصله کمی داشت با سینما شهر فرنگ که حالا نامش را قرض داده به سالنی که نمایش‌دهنده فیلم آخر اوست [واقع در طبقه سوم سینما آزادی].

سینمای مورد علاقه‌ او سینمایی بوده و هست که مخاطبان عام برایش سر و دست بشکنند، اما کار سهل‌انگارانه‌ای هم نباشد. او عاشق دوران طلایی سینمای آمریکاست و در این همه سال فیلمسازی هنوز همان عشق فیلم سابق است و رد پای علاقه‌اش را می‌شود در همان حرکت تند تنابنده روی پله‌های پل هوایی دید که اشاره‌ای است به نقطه اتکای فرامتنی فیلم که «دوازده صندلی» مل بروکس است. این فیلم البته اثری مستقل است، اثری که چه در فیلمنامه بشدت موفق خود چه درکارگردانی چه در بازیگری، ارتباط گرته‌بردارانه‌ای ندارد با آن نسخه‌های آمریکایی و روسی وفرانسوی و حتی کوبایی این قصه مشهور.

فیلم، خیلی روان است و این روانی فقط حاصل فیلمنامه‌ای درجه یک و بسامان نیست یا بازی‌های خوب وگاه درخشان. این روانی حاصل کار فیلمساز کهنه‌کاری است که 21 سال قبل معتقد بود باید از روانی و بی‌ادعایی فیلم‌فارسی درس گرفت و به عنوان یک فیلمساز ایرانی فقط بسنده نکرد به آنچه خارج از مرزها اتفاق می‌افتد و این حرف‌ها را داشت موقعی می‌زد که جمع داشت درباره «چه کسی لیبرتی والانس را کشت» فورد سئوال می‌کرد و خیلی دل و جرأت می‌خواست در آن سال‌ها و آنجا که آدم از مزایای فیلم‌فارسی حرف بزند! گرچه فکر می‌کنم با این حال و روز اکران در سال‌های اخیر، دیگر چندان حال و حوصله‌ای – برای پیگیری چنین بحثی- برای فیلمساز نمانده باشد! همچنان که برای همه کسانی که دنبال «بازیافت »آن سینما بودند نه« یافت» آن!

ژانر فیلم، کمدی است، اما این کمدی شباهت چندانی ندارد به آن نوع کمدی که در آثار مدیری وبه قلم همین نویسندگان [پیمان و محراب قاسم‌خانی] شاهدش بوده‌ایم. شباهت‌های شکلی البته وجود دارد مثل رفتن توی فکر شخصیت و سیاه و سفید کردن آن صحنه یا نوع بگو‌مگو‌ها که اساسا از جنس دیالوگ‌نویسی تارانتینو بود و با اغراق هم آمیخته شده بود در آن نمایش‌های صابونی، اما در این فیلم به ریشه‌های خود رجعت کرده و از عوامگرایی پیراسته شده [مگر البته در سکانسی که امین حیایی می‌خواهد قرعه مرگ بکشد و از شعر «گاو حسن چه جوره…» استفاده می‌کند که اجرای ضعیفی از برخی شوخی‌های دوبله ای در آثار جری لوییس و وودی آلن است].

استفاده پست مدرنیستی از فیلم مستند [در واقع ساختن یک فیلم مستند جعلی درباره یک حادثه جعلی] گرچه در سینمای جهان تازه نیست، اما با اجرایی جذاب و متقاعدکننده به قصه اصلی گرما و عمق قابل ملاحظه داده است. خب، نمی شود این متن را بدون ستودن سه بازی درخشان از پیمان قاسم‌خانی، محسن تنابنده و امید روحانی به پایان برد [دو فیلمنامه‌نویس و یک منتقد فیلم] همچنان که نمی‌توان از بازی متوسط یک ستاره به سادگی گذشت. نه به این آسانی نمی‌شود از این بازی متوسط گذشت!

Saint Petersburg (DVD)
Director: Behrooz Afkhami

A different kind of comedy film from Iran
Actors: Amin Hayaei, Mohsen Tanabandeh, Peiman Ghasem Khani

Additional information

Weight 0.100 kg
Dimensions 17 × 2 × 21 cm

Reviews (0)

There are no reviews yet.

Be the first to review “Saint Petersburg سن پطرزبورگ”